Uit onderzoek blijkt dat managers liever een man hebben als baas. Hoe komt dit? En kunnen vrouwen het denkbeeldige glazen plafond doorbreken?


Hi_Homepagekopie

Het glazen plafond
“Het glazen plafond is nog springlevend, maar vrouwen moeten daarover niet gaan jammeren en in de slachtofferrol blijven zitten”. Aan het woord is Vreneli Stadelmaier, expert in loopbaanadvies voor vrouwen en auteur van het boek ‘F*ck die onzekerheid’. Dit is een zelfhulpboek speciaal gericht op vrouwen om hun angsten en onzekerheden op de werkvloer te overwinnen. Vanuit haar bedrijf SheConsult geeft ze presentaties over vrouwelijk leiderschap bij o.a. De Nederlandsche Bank, de Schiphol Groep, Accor hotels en Salesforce.
VreneliStadelmeier
Papegaaien
“We hebben allemaal papegaaien op onze schouder, maar bij vrouwen zijn het er vaak meer en zijn ze luider”, zegt Stadelmaier. “Stemmetjes als ‘Ik kan het niet’, ‘Ik durf het niet’ en ‘Ik kan geen leider zijn’ houden vrouwen klein. Ik generaliseer, maar onderzoeken bewijzen keer op keer dat vrouwen meer last hebben van faalangst en onzekerheid. Dit terwijl ze op school betere prestaties behalen en soms getalenteerder zijn.”

Promotiekansen
Dit ondermijnende gedrag leidt er volgens Stadelmaier toe dat vrouwen minder (snel) promotie maken en kansen laten liggen. “Het gevoel dat ze minder succesvol zijn, is erg hardnekkig.” Ze vertelt over een cliënte ‘die wel duizend papegaaien’ op haar schouder heeft. “Haar directeur biedt een promotie aan, maar zij blijft twijfelen over haar kwaliteiten. Alsof de directeur geen goed zicht heeft op wat zij kan, alsof hij niet weet dat je ook weleens een fout maakt. Door daar aan te twijfelen diskwalificeer je zijn inzicht.”

Overwinnen
Welke remedies zijn er om dit te overwinnen? Stadelmaier: “Het is een bewustwordingsproces. Leer de papegaaien op je schouder kennen. Ze hebben vaak geen gelijk. Leer je eigen sterke kanten en verinnerlijk deze. Durf complimenten aan te nemen. Op basis van gesprekken trainen we de hersenen van vrouwen om op de werkvloer meer lef en moed te tonen.”

Tekst: Wessel Simons

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail